Vooruit én achterom kijken
Samen met (oud-) collega's van het eerste uur
Onstaansgeschiedenis
Met de nieuwe meerjarenstrategie kijken we vooruit naar de toekomst, maar automatisch kijk je dan óók achterom. Waar kwamen we vandaan? Hoe hebben we ons ontwikkeld? En hoe zijn we uitgegroeid tot het bureau dat we nu zijn? Samen met oud-collega van het eerst uur Ceciel Bik, Jolanda van der Kooij en Rianne Spierings blikken we terug op 26 jaar Future Communication. Ceciel stond aan de wieg, Jolanda volgde niet veel later, en Rianne maakt inmiddels al twaalf jaar deel uit van het team. Hun verhalen vormen een mozaïek van groei, ondernemerschap, vakmanschap en een vakgebied dat zichzelf minstens zo snel ontwikkelde als wij.
Communicatie als noodzaak voor een geslaagd IT-project
“We zijn niet begonnen met het idee: we gaan communicatie doen,” vertelt Ceciel. “We deden IT-organisatievraagstukken, en dáár hoorde communicatie bij.” Het is eind jaren ’90. Conclusion - toen nog de Ewycksgroep - wordt opgericht door Erik Hallers en Roelof Bijlsma. Het bedrijf richt zich op IT en digitale transformatie, in een tijd waarin grote implementaties vooral technisch werden benaderd. Maar vanaf het begin was helder: techniek alleen is nooit genoeg.
“Je kunt technisch alles op orde hebben, maar als mensen niet begrijpen wat er verandert, loopt het alsnog vast. Dan komt communicatie ineens heel dichtbij.” Die constatering vormde het prille begin van wat later Future Communication zou worden. Communicatie was geen apart vak; het was een noodzakelijke schakel in succesvolle verandering. Praktisch, uitvoerend, dicht op de inhoud en volledig gericht op het laten slagen van projecten.
“We noemden het projectcommunicatie,” vult Jolanda aan, “maar eigenlijk deden we gewoon wat nodig was. Interne-, externe- en verandercommunicatie, het liep allemaal door elkaar. Het belangrijkste was altijd dat we waarde toevoegden. Dat zit in ons DNA: bijdragen aan de maatschappij, iets betekenen voor klanten, en dat doen vanuit vertrouwen.” We begonnen met opdrachten bij de politie en breiden vervolgens uit naar andere publieke organisaties: rijksoverheid, gemeenten, IND, maatschappelijke instellingen. Steeds in het hart van verandering.
“Het ging minder om losse opdrachten en meer om programma’s, portefeuilles en complexe besluitvorming.”
Communicatie krijgt een eigen plek en identiteit
De pioniersjaren leggen een fundament dat verrassend stevig blijkt: ondernemerschap, werken vanuit vertrouwen en altijd doen wat nodig is. Maar naarmate het bureau groeit, verandert ook de ambitie. “Op een gegeven moment wilden we niet alleen uitvoeren, maar ook eerder aan tafel zitten. Niet pas communiceren als het besluit al genomen was,” vertelt Ceciel.
Die verschuiving past in een bredere ontwikkeling van het communicatievak, waarin organisaties ontdekken dat communicatie geen sluitstuk is, maar een strategisch instrument. Conclusion begint te experimenteren met een duidelijke positionering van de communicatie-tak. Namen, labels, proposities, soms wisselend, soms tijdelijk, maar altijd met dezelfde doel: communicatie op waardenniveau neerzetten. “Als we ons strategischer positioneren, komen we ook hoger in organisaties binnen om aan de voorkant strategisch te adviseren,” herinnert Jolanda zich.
Tegelijkertijd groeit het bureau. “We groeiden sneller dan we het konden organiseren. Rollen, niveaus, begeleiding, dat moest allemaal gaandeweg worden uitgevonden.” De groei brengt energie, maar ook vragen: hoe ontwikkel je mensen? Hoe begeleid je junioren? Welke kwaliteit wil je neerzetten?
Door al die groei heen blijft één element constant: ons interne DNA. “We trokken elkaar altijd door lastige momenten heen,” vertelt Jolanda. “Niemand stond er ooit alleen voor. Geen concurrentie, geen eilandjes, alleen collega’s die elkaar helpen, bijspringen en versterken.” Er waren borrelclubjes, wandelgroepjes, filmavonden en hilarische momenten die net zo belangrijk waren voor het werk als elke training. Humor was geen bijzaak, maar een smeermiddel. “We lieten elkaar nooit vallen,” zegt Rianne. “En daardoor durfde iedereen meer.”
“Op een gegeven moment wilden we niet alleen uitvoeren, maar ook eerder aan tafel zitten. Niet pas communiceren als het besluit al genomen was."
Communicatie wordt steeds veelzijdiger
In 2014 starten Rianne Spierings en Elleke Evers. Het is een kantelmoment, niet alleen organisatorisch, maar ook inhoudelijk. De non‑IT‑activiteiten van Conclusion werden afgesplitst en wij, en bijvoorbeeld ook Human Capital Group, gaan verder onder de naam Future Groep.
De publieke sector professionaliseert de inhuur van externe expertise. Raamcontracten, aanbestedingen en strenge selectiecriteria worden de norm. Waar opdrachten vroeger vaak via netwerken binnenkwamen, draait het nu om schaalgrootte, organisatiekracht en aantoonbare kwaliteit.
“Het ging niet meer alleen om wie je kende, maar om of je groot en georganiseerd genoeg was,” vertelt Rianne. En dat biedt kansen. Dankzij de schaal ontstaat ruimte om mee te doen aan grote, langdurige trajecten. Het werk verandert mee. “Het ging minder om losse opdrachten en meer om programma’s, portefeuilles en complexe besluitvorming,” zegt Jolanda. Communicatie wordt procesgericht: adviseurs begeleiden niet alleen boodschappen, maar gesprekken. Tussen bestuurders, managers, stakeholders, en de samenleving.
“Eigenlijk deden we al die jaren hetzelfde: meebewegen met wat de tijd vroeg, zonder kwijt te raken wie we zijn.”
Verandering is onze constante factor
We zijn goed in verandercommunicatie omdat we al 25 jaar in de kern van verandering werken. Technische verandering, organisatorische verandering, maatschappelijke verandering. Het is altijd onze omgeving geweest.
Terugkijkend zien Ceciel, Jolanda en Rianne geen strak uitgestippeld pad, maar een voortdurende beweging met een verrassend constante kern: nieuwsgierigheid, vakmanschap, collegialiteit en de wil om te doen wat nodig is. Het bureau groeide mee met de tijd en het vak, maar verloor zichzelf nooit uit het oog.
“Eigenlijk deden we al die jaren hetzelfde: meebewegen met wat de tijd vroeg, zonder kwijt te raken wie we zijn,” zegt Rianne. Jolanda knikt: “We hoefden onszelf nooit opnieuw uit te vinden. We moesten wel steeds bijstellen.”
En juist dát maakt Future Communication koersvast:
Een bureau dat mee verandert, maar nooit fundamenteel anders wordt.
Een team dat groeit, maar nooit afstandelijk wordt.
Een vak dat professionaliseert, terwijl wij samen leren, samen lachen, en samen het verschil maken.
Die geschiedenis maakt het verleden geen afgesloten hoofdstuk, maar een stevig fundament onder de keuzes die nu voor ons liggen. En precies daarom zijn we klaar voor wat er nu komt.
De opkomst van omgevingscommunicatie
Vanaf ongeveer 2012 wordt steeds duidelijker dat maatschappelijke opgaven complexer worden. Burgers zijn mondiger, projecten roepen weerstand op en transparantie is geen luxe maar noodzaak. “We merkten: dit soort projecten vraagt om iets anders. Het gaat niet om uitleggen, maar om betrekken,” vertelt Jolanda.
Wat begon als projectcommunicatie, groeit uit tot meerdere disciplines; woordvoering, omgevingscommunicatie, interne communicatie, redactie, content, online communicatie en ga zo maar door. Niet omdat het in een visiedocument stond, maar omdat de praktijk erom vroeg. Rianne herinnert het goed: “Je kon niet meer zeggen: dit is het besluit. Je moest het gesprek organiseren.”
Het bureau bouwt in deze periode veel ervaring op in complexe ruimtelijke projecten: met meerdere stakeholders, tegengestelde belangen, hoge druk en politieke gevoeligheid. “Daar zijn we goed in geworden omdat we het veel deden en omdat we bleven leren, van opdrachtgevers en van elkaar,” zegt Jolanda. Digitale middelen worden belangrijker, maar altijd ondersteunend. “Tools zijn handig,” zegt Rianne, “maar uiteindelijk draait het om vertrouwen.”
Vooruit én achterom kijken
Samen met (oud-) collega's van het eerste uur
Onstaansgeschiedenis
Met de nieuwe meerjarenstrategie kijken we vooruit naar de toekomst, maar automatisch kijk je dan óók achterom. Waar kwamen we vandaan? Hoe hebben we ons ontwikkeld? En hoe zijn we uitgegroeid tot het bureau dat we nu zijn? Samen met oud-collega van het eerst uur Ceciel Bik, Jolanda van der Kooij en Rianne Spierings blikken we terug op 26 jaar Future Communication. Ceciel stond aan de wieg, Jolanda volgde niet veel later, en Rianne maakt inmiddels al twaalf jaar deel uit van het team. Hun verhalen vormen een mozaïek van groei, ondernemerschap, vakmanschap en een vakgebied dat zichzelf minstens zo snel ontwikkelde als wij.
Verandering is onze constante factor
We zijn goed in verandercommunicatie omdat we al 25 jaar in de kern van verandering werken. Technische verandering, organisatorische verandering, maatschappelijke verandering. Het is altijd onze omgeving geweest.
Terugkijkend zien Ceciel, Jolanda en Rianne geen strak uitgestippeld pad, maar een voortdurende beweging met een verrassend constante kern: nieuwsgierigheid, vakmanschap, collegialiteit en de wil om te doen wat nodig is. Het bureau groeide mee met de tijd en het vak, maar verloor zichzelf nooit uit het oog.
“Eigenlijk deden we al die jaren hetzelfde: meebewegen met wat de tijd vroeg, zonder kwijt te raken wie we zijn,” zegt Rianne. Jolanda knikt: “We hoefden onszelf nooit opnieuw uit te vinden. We moesten wel steeds bijstellen.”
En juist dát maakt Future Communication koersvast:
Een bureau dat mee verandert, maar nooit fundamenteel anders wordt.
Een team dat groeit, maar nooit afstandelijk wordt.
Een vak dat professionaliseert, terwijl wij samen leren, samen lachen, en samen het verschil maken.
Die geschiedenis maakt het verleden geen afgesloten hoofdstuk, maar een stevig fundament onder de keuzes die nu voor ons liggen. En precies daarom zijn we klaar voor wat er nu komt.
De opkomst van omgevingscommunicatie
Vanaf ongeveer 2012 wordt steeds duidelijker dat maatschappelijke opgaven complexer worden. Burgers zijn mondiger, projecten roepen weerstand op en transparantie is geen luxe maar noodzaak. “We merkten: dit soort projecten vraagt om iets anders. Het gaat niet om uitleggen, maar om betrekken,” vertelt Jolanda.
Wat begon als projectcommunicatie, groeit uit tot meerdere disciplines; woordvoering, omgevingscommunicatie, interne communicatie, redactie, content, online communicatie en ga zo maar door. Niet omdat het in een visiedocument stond, maar omdat de praktijk erom vroeg. Rianne herinnert het goed: “Je kon niet meer zeggen: dit is het besluit. Je moest het gesprek organiseren.”
Het bureau bouwt in deze periode veel ervaring op in complexe ruimtelijke projecten: met meerdere stakeholders, tegengestelde belangen, hoge druk en politieke gevoeligheid. “Daar zijn we goed in geworden omdat we het veel deden en omdat we bleven leren, van opdrachtgevers en van elkaar,” zegt Jolanda. Digitale middelen worden belangrijker, maar altijd ondersteunend. “Tools zijn handig,” zegt Rianne, “maar uiteindelijk draait het om vertrouwen.”
“Eigenlijk deden we al die jaren hetzelfde: meebewegen met wat de tijd vroeg, zonder kwijt te raken wie we zijn.”
Communicatie als noodzaak voor een geslaagd IT-project
“We zijn niet begonnen met het idee: we gaan communicatie doen,” vertelt Ceciel. “We deden IT-organisatievraagstukken, en dáár hoorde communicatie bij.” Het is eind jaren ’90. Conclusion - toen nog de Ewycksgroep - wordt opgericht door Erik Hallers en Roelof Bijlsma. Het bedrijf richt zich op IT en digitale transformatie, in een tijd waarin grote implementaties vooral technisch werden benaderd. Maar vanaf het begin was helder: techniek alleen is nooit genoeg.
“Je kunt technisch alles op orde hebben, maar als mensen niet begrijpen wat er verandert, loopt het alsnog vast. Dan komt communicatie ineens heel dichtbij.” Die constatering vormde het prille begin van wat later Future Communication zou worden. Communicatie was geen apart vak; het was een noodzakelijke schakel in succesvolle verandering. Praktisch, uitvoerend, dicht op de inhoud en volledig gericht op het laten slagen van projecten.
“We noemden het projectcommunicatie,” vult Jolanda aan, “maar eigenlijk deden we gewoon wat nodig was. Interne-, externe- en verandercommunicatie, het liep allemaal door elkaar. Het belangrijkste was altijd dat we waarde toevoegden. Dat zit in ons DNA: bijdragen aan de maatschappij, iets betekenen voor klanten, en dat doen vanuit vertrouwen.” We begonnen met opdrachten bij de politie en breiden vervolgens uit naar andere publieke organisaties: rijksoverheid, gemeenten, IND, maatschappelijke instellingen. Steeds in het hart van verandering.
“Op een gegeven moment wilden we niet alleen uitvoeren, maar ook eerder aan tafel zitten. Niet pas communiceren als het besluit al genomen was."
Communicatie krijgt een eigen plek en identiteit
De pioniersjaren leggen een fundament dat verrassend stevig blijkt: ondernemerschap, werken vanuit vertrouwen en altijd doen wat nodig is. Maar naarmate het bureau groeit, verandert ook de ambitie. “Op een gegeven moment wilden we niet alleen uitvoeren, maar ook eerder aan tafel zitten. Niet pas communiceren als het besluit al genomen was,” vertelt Ceciel.
Die verschuiving past in een bredere ontwikkeling van het communicatievak, waarin organisaties ontdekken dat communicatie geen sluitstuk is, maar een strategisch instrument. Conclusion begint te experimenteren met een duidelijke positionering van de communicatie-tak. Namen, labels, proposities, soms wisselend, soms tijdelijk, maar altijd met dezelfde doel: communicatie op waardenniveau neerzetten. “Als we ons strategischer positioneren, komen we ook hoger in organisaties binnen om aan de voorkant strategisch te adviseren,” herinnert Jolanda zich.
Tegelijkertijd groeit het bureau. “We groeiden sneller dan we het konden organiseren. Rollen, niveaus, begeleiding, dat moest allemaal gaandeweg worden uitgevonden.” De groei brengt energie, maar ook vragen: hoe ontwikkel je mensen? Hoe begeleid je junioren? Welke kwaliteit wil je neerzetten?
Door al die groei heen blijft één element constant: ons interne DNA. “We trokken elkaar altijd door lastige momenten heen,” vertelt Jolanda. “Niemand stond er ooit alleen voor. Geen concurrentie, geen eilandjes, alleen collega’s die elkaar helpen, bijspringen en versterken.” Er waren borrelclubjes, wandelgroepjes, filmavonden en hilarische momenten die net zo belangrijk waren voor het werk als elke training. Humor was geen bijzaak, maar een smeermiddel. “We lieten elkaar nooit vallen,” zegt Rianne. “En daardoor durfde iedereen meer.”
Communicatie wordt steeds veelzijdiger
In 2014 starten Rianne Spierings en Elleke Evers. Het is een kantelmoment, niet alleen organisatorisch, maar ook inhoudelijk. De non‑IT‑activiteiten van Conclusion werden afgesplitst en wij, en bijvoorbeeld ook Human Capital Group, gaan verder onder de naam Future Groep.
De publieke sector professionaliseert de inhuur van externe expertise. Raamcontracten, aanbestedingen en strenge selectiecriteria worden de norm. Waar opdrachten vroeger vaak via netwerken binnenkwamen, draait het nu om schaalgrootte, organisatiekracht en aantoonbare kwaliteit.
“Het ging niet meer alleen om wie je kende, maar om of je groot en georganiseerd genoeg was,” vertelt Rianne. En dat biedt kansen. Dankzij de schaal ontstaat ruimte om mee te doen aan grote, langdurige trajecten. Het werk verandert mee. “Het ging minder om losse opdrachten en meer om programma’s, portefeuilles en complexe besluitvorming,” zegt Jolanda. Communicatie wordt procesgericht: adviseurs begeleiden niet alleen boodschappen, maar gesprekken. Tussen bestuurders, managers, stakeholders, en de samenleving.
